هــوت¬ها

بدون علت که قبیله از سایر قبیله¬ها بزرگتر و نیرومندتر بود، بزودی توانست قبایلی را تحت سلطه خود درآورد و حکومت هوت¬ها را در جنوب بلوچستان که مکران باشد، تشکیل دهد. آنها شهر گیچ را مرکز حکومت خویش قرار دادند.
زمانیکه پرتغالی¬ها جهت اجرای نقشه¬های استعماری¬شان وارد منطقه گشتند، صفویان بر ایران حکمرانی داشتند و ملک¬ها بر بلوچستان غربی.  شاه¬عباس دوم با همکاری پرتغالیها بر بلوچستان غربی حمله برد و بمپور را بتصرف خویش درآورد. میرحمل پسر رشید و شجاع جـیـند که هنوز جوان بود، سرپرستی هوت¬ها را برعهده داشت و بر ساحل وسیع بلوچستان حکومت مینمود. پرتغالیها بصورت دزدان دریایی عمل میکردند و چپاول و غارت پیشه آنها بود. بدین لحاظ ساحل بلوچستان در معرض حملات پرتغالیها قرار گرفت. آنها بقصد تصرف بندرگاه¬های بلوچستان چندین بار به پسنی، گوادر و جیونی یورش بردند. میرحمل که از اهالی کلمت(شهر قدیمی در شرق گوادر) بود و یورشهای پرتغالیها را بر کشتیهای تجارتی میدید، مصمم شد تا بوسیله قوای محدود بحری خویش جلوی آنها را بگیرد. در نتیجه چندین برخورد دریایی بین آنان اتفاق افتاد و سبب وارد شدن خسارات فابل توجهی به دشمن گشت. بدنبال این، پرتغالیها بر حملات توسعه¬طلبانه خود به بلوچستان افزودند. تاریخ یورشهای پرتغالیها از طریق هندوستان به ساحل مکران را میتوان آغاز قرن شانزدهم میلادی دانست. جنگ برای مدتی طولانی ادامه یافت تا اینکه پرتغالیها مجبور شدند صلح¬نامه¬ای با میرحمل بامضاء برسانند. پرتغالیها متعهد گشتند تا از چپاول و غارت بلوچستان دست بردارند و میرحمل نیز مانعی در رفت و آمد کشتیهای آنان ایجاد ننماید. این معاهده برای مدتی عملی شد. در این بین بنادر ساحلی بلوچستان که بر اثر حملات ناجوانمردانه پرتغالیها ویران شده بودند، مجدداً بنا را آغاز کردند و کشتیهای تجارتی میرحمل روال عادی کار خود را در پیش گرفتند.
میرحمل با توجه به اعتمادی که نسبت به عهدنامه منعقده داشت، روزی بهمراهی چند تن از افراد غیرنظامی خود بطرف بندرگاهی در حرکت بود که ناگاه چند کشتی جنگی پرتغالیها سرمیرسند و بین آنها جنگ سختی درمیگیرد. همراهان میرحمل یا کشته میشوند و یا فرار میکنند. میرحمل دستگیر میگردد. پرتغالیها پس از آنکه میرحمل را دستگیرمینمایند و با خود به مسقط میبرند و سپس به مستعمره خویش هندوستان انتقال میدهند. با شکست میرحمل و یارانش قسمت عمده ساحل بلوچستان بدست پرتغالیها افتاد.
بعد از این، از وضعیت میرحمل اطلاع چندانی بطور دقیق وجود ندارد ولی همینقدر آشکار است که پرتغالیها به¬هر نحوی سعی و تلاش بخرج میدهند تا او را بهمکاری وادارند،زیرا شجاعت و مردانگی وی آنها را بسیار متعجب ساخته بود. میرحمل زیربار نمیرود و با دشمنان قسم خورده سرزمین و مردم خویش سازش نمیکند، که در نتیجه به شهادت میرسد. میرحمل با شهادت سرخ خویش بتمامی مردم بلوچ نشان داد که تسلیم در برابر دشمنان بلوچستان خیانت است و ننگ بر کسانی که مرتکب خیانت میشوند(همزمان با حکومت هوت¬ها در مکران، رند و لاشاری¬ها با همدیگر درگیر جنگ طایفه¬ای بودند).

جبـهـه تـحـریـر بلو چـسـتـان