تبليغاتX
๑۩۞۩بلوچستـــــــــــــــــــــان ๑۩۞۩๑

๑۩۞۩بلوچستـــــــــــــــــــــان ๑۩۞۩๑
 
مطالبي از بلوچستان

جغرافیای بلوچستان

بلوچستان با وسعتی حدود ۵۰۰/۱۸۷ کیلومتر مربع، ۴/۱۱ درصد از مساحت کل کشور را تشکیل داده و از پهناورترین استان ایران می‌باشد، که با قرار گرفتن در بین ۲۵ درجه و ۳ دقیقه تا ۳۱ درجه و ۲۷ دقیقه عرض شمالی از خط استوا و ۵۸ درجه و ۵۰ دقیقه تا ۶۳ درجه و ۲۱ دقیقه طول شرقی از نصف‌النهار گرینویچ، از نظر جمعیتی از کم تراکم‌ترین بلوچستان‌های کشور است. بلوچستان از شمال به خراسان و کشور افغانستان، از شرق به ایالت بلوچستان و نیمروز درافغانستان ، از جنوب به دریای مکران (عمان) و از مغرب به ‌ کرمان و هرمزگان محدود می‌شود.

شمال بلوچستان(سیستان و بلوچستان) ، نگینی است برآمده از آبرفت‌های رودخانه هیرمند، که بزرگ‌ترین دریاچه آب شیرین جهان را در خویش جای داده‌است. کوه خواجه تنها پشته بلندی می‌باشد که در منطقه مسطح زابل (سیستان) خود نمایی نموده و نزد اهالی از قداستی خاص برخوردار است. دشت زابل که در گروه اقلیم بیابانی میانه قرار دارد، بارشی کمتر از ۶۵ میلی متر را در سال دریافت می‌کند و میزان تبخیر در آن به بیش از ۵۰۰۰ میلی متر می‌رسد. این شرایط در مجموع باعث خشکی فیزیکی شدید محیط بوده و در سالهایی که میزان ورودی آب رودخانه هیرمند کاهش می‌یابد، خشکسالی‌های مخرب توسعه پیدا می‌کند. شریان حیاتی منطقه یعنی هیرمند نوسانات سالیانه قابل ملاحظه‌ای را نشان می‌دهد. وزش بادهای ۱۲۰ روزه که از اواخر بهار تا پایان تابستان می‌وزد در تشدید نیاز و خشکی محیط موثر است.

جنوب بلوچستان

جنوب بلوچستان نیز صدفی است که وسعت متنوع اش را با دریای مکران (عمان) گره زده‌است. این وادی دارای طبیعتی کوهستانی می‌باشد. مناطق جنوبی بلوچستان با توجه به مجاورت با دریای عمان و بهره گیری از بادهای موسمی اقلیم متفاوتی دارند. بالا بودن میانگین دما و پایین بودن نوسانات آن از مشخصه‌های اساسی اقلیم منطقه‌است. با توجه به پایین بودن بارش و عدم وجود منابع برفی کوهستانی اکثر جریانات رودخانه‌ای، موقتی و فصلی بوده و در بخش وسیعی از بلوچستان منابع محدود آب‌های زیر زمینی تنها امکانات تأمین آب بشمار می‌آیند. وجود مخروط آتشفشانی تفتان با ۳۹۴۱ متر ارتفاع در شمال بلوچستان مرکزی، شرایط اقلیمی متنوع و جالبی را فراهم آورده‌است (۱). با توجه به دوره آماری ۱۳۷۵- ۱۳۵۹ میانگین بارش سالیانه بلوچستان ۸/۱۳۹ میلی متر و میانگین دمای سالیانه ۶/۲۲ درجه سانتی گراد، می‌باشد (۲). از لحاظ تقسیمات کشوری - بلوچستان دارای ۸ شهرستان، ۳۲ بخش، ۳۰ شهر، ۹۴ دهستان و حدود ۶۳۰۰ آبادی می‌باشد.

منابع طبیعی

وسعت بلوچستان و تنوع آب و هوایی ،موجب بروز تنوع در پوشش گیاهی و غنای منابع طبیعی تجدید شونده گردیده‌است. حدود ۵۵ درصد از کل مساحت بلوچستان معادل ۰۰۰/۲۵۰/۱۰ هکتار را مراتع در برگرفته‌است که ۳۰۰ هزار هکتار مراتع خوب، ۷۵۰ هزار هکتار مراتع متوسط و ۲/۹ میلیون هکتار مراتع فقیر و خیلی فقیر می‌باشد. وجود تالاب هامون و امکان تولید علوفه نی و بونی در سطح ۰۰۰/۱۵۰ هکتار با تولید متوسط حداقل ۶ تن در هکتار علوفه خشک (در مواقع غیر خشکسالی) از سرمایه‌های مهم منطقه به شمار می‌رود. در بلوچستان بیش از ۱۲۰۰ گونه گیاهی که حدود ۷۰ گونه آن دارای ارزش دارویی و صنعتی می‌باشد شناخته شده‌است. از جمله می‌توان گونه‌های کهور، کنار، بنه، بادام، جش و گز روغن را نام برد. مساحت جنگل‌های بلوچستان که عمدتاً نیمه متراکم و کم تراکم هستند قریب به یک میلیون هکتار می‌باشد. همچنین حدود ۳/۶ میلیون هکتار را بیابان و شنزار در بر گرفته‌است. 

تصاویری از بلوچستان


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه دوازدهم آبان 1389 توسط عبدالستارملک رئیسی و برادران رندبلوچ
به دنبال دستگیری مولوی عبدالغفار نقشبندی، فرزند امام جمعه راسک، مردم منطقه در مقابل نهادهای نظامی و امنیتی راسک، مرکز شهرستان سرباز، تجمع کردند که با تیراندازی مستقیم نیروهای انتظامی 1 نفر کشته و 2 نفر دیگر زخمی شدند.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی سنی آنلاین، بنا به گزارش‏های رسیده از شهر راسک، مرکز شهرستان سرباز، ساعت 11 دیروز دوشنبه (91/2/25) تجمع اعتراض آمیز مردم در واکنش به دستگیری برخی از علمای سرشناس منطقه، واکنش شدید و تیراندازی نیروهای انتظامی را به دنبال داشت که در نتیجه آن فردی به نام "جان محمد دهقانی" کشته و 2 تن دیگر زخمی شدند.
این تجمع اعتراض آمیز و حوادث ناگوار، پس از آن روی داد که "مولوی عبدالغفار نقشبندی"، فرزند مولانا فتحی محمد نقشبندی، امام جمعه راسک، که وی نیز به همراه مولانا عبدالله، امام جمعه پارود سرباز و 13 تن دیگر از مردم منطقه مدتی قبل به اتهامات واهی بازداشت شده اند، در مسیر بازگشت از زاهدان به منظور پیگیری موضوع پرونده پدرش، در ورودی شهر راسک با ایست بازرسی نیروهای امنیتی و انتظامی مواجه شدند که این نیروها بلافاصله اقدام به دستگیری و بازداشت مولوی عبدالغفار نمودند.
این اقدام، ابتدا با واکنش زنانی که شاهد این ماجرا بودند روبرو شد و به تدریج تجمع عموم مردم از اطراف را در بر داشت که تجمع کنندگان به بازداشت فلّه ای علمای سرشناس منطقه اعتراض داشتند.
گزارش‏های دریافتی حاکی از آن است که منطقه "جکیگور" نیز شاهد تجمع مشابهی از سوی مردم بوده است.
طبق گزارشات رسیده فضای فعلی شهرستان سرباز همچنان ملتهب است و جو امنیتی بر شهر حکمفرماست.

گفتنی است مراسم تشییع جنازه "جان محمد دهقانی" ساعت 9 امروز (سه شنبه 91/2/26) با حضور پرشور اقشار مختلف مردم برگزار شد.

منبع:پایگاه اطلاع رسانی سنی آنلاین


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1391 توسط عبدالستارملک رئیسی و برادران رندبلوچ
نوشته شده در تاريخ شنبه بیست و ششم فروردین 1391 توسط عبدالستارملک رئیسی و برادران رندبلوچ
تحقیق ترجمه و تالیف : یوسف محتشمی
بلوچستان به سبب موقعیت خاص جغرافیایی و وجود موانع طبیعی که بین بلوچستان و نواحی اطراف ان وجود دارد ازقبیل کویر ها و بیابان لوت در غرب و شمال غرب بلوچستان و وجود مناطق صحرایی جنوب قندهار و در پس این صحراها خشک وبی آب وعلف سلسله کوههای مرتفع و خشک همواره چون سد هایی مستحکم بوده اند که قوای هر نیروی مهاجمی را به تحلیل می برد و در تنگه ها و گذرگاههای کوهستانی داخل بلوچستان فرصت قلع و قمع هر لشکری را به مدافعان میداد.
 
دنباله مقاله ادامه مطلب را کلیک کنید

برچسب‌ها: شناخت قبایل مکران

ادامه مطلب
نوشته شده در تاريخ جمعه شانزدهم دی 1390 توسط عبدالستارملک رئیسی و برادران رندبلوچ
امشب از هر گوشه ی دل بوی دلبر می رسد
بوی ناز عاشقی از دیده ی تر می رسد
امشب این دیوانه دل با ما نمی سازد چرا

گوئیا عطر جنون از دست ساغر می رسد
همچو زلف یاسمن امشب پریشان می شود
بخت بد بین کز کجا فریاد خنجر می رسد
آن دو چشم آهویی هرشب چه میخواهد ز دل
کز نگاه نازکش سنگی به گوهر می رسد
مدعی کو تا ببیند در حصار شعله ها
عمر ققنوس دلم هرشب به آخر می رسد
گرچه تار هستی ام اکنون ز هم بگسسته است
هرشب از تار دلم آهنگ دیگر می رسد
پر ز عطرم من از این شبهای خوب عاشقی
گرچه میدانم شبی عمر دلم سر می رسد 

        
                                
ملک ریسیی


نوشته شده در تاريخ جمعه نهم دی 1390 توسط عبدالستارملک رئیسی و برادران رندبلوچ

برداشت هندوانه در جنوب بلوچستان - زرآباد


نوشته شده در تاريخ جمعه نهم دی 1390 توسط عبدالستارملک رئیسی و برادران رندبلوچ
ناکو، ترو: پیر ، کهنه و عقب مانده


دائی، عمو و خاله: مدرن و پیشرفته!؟


آخ که دلم ریخت چون برادرزاده ام مرا "ناکو" صدا کرد! نمیدانم مگر پیر شده ام که بالاچ جان مرا ناکوخطاب کرد؟ . مثل اینکه واقعا پیر شده ام. نه اینجوری نیست! این بچه ها هنوز متوجه نیستند که من پیر نیستم. آخه قربونتون برم بالاچ جان عزیز دلم، مرا "ناکو" نگو- به من "عمو" بگو. مثل اینکه دیگر دارد بدتر میشود چون خواهرزاده کوچکم مرا "کاکا"صدا میزند هانی جان من دائی ات هستم. نمیخواهم ار این به بعد به من ناکو بگوئی ها... من البته تنها نیستم شنیدم که طفلکی خواهر کوچکم را هم "ترو" صدا کردند. آخه فدای اون چشاتون برم مگه عمه ناز نازی شما و خاله مهربونتون پیر شده که او را "ترو" صدا می زنید. طفلکی فکرمیکنه که پیرزن شده و ناراحت میشه. به من قول بدهید که از این به بعد مثل بچه های خوب کلمات خوبی چون عمو و خاله و دائی و داداش و آبجی به کار ببرید. آفرین به شما...

خوانندگان عزیز بلوچی نام و نشان- حتما شما هم موضوعاتی نظیر این را شنیده اید. البته در این میان من نوعی مقصر نیستم. فقط می خواهم به این امر بیندیشید که چرا اینگونه است. مگر نه این است که ناکو همان عمو و دائی است و ترو همان خاله و عمه. چه اشکالی دارد که کما فی السابق مثل بزرگترهایمان کلمات و عبارات زبان شیرین بلوچی را به کار ببریم؟ آیا حیف نیست که عبارات پارسی و اردو عربی و انگلیسی را جایگزین عبارات، نامها و اصطلاحات زبان مادری مان کنیم؟

دوستان و برادران و خواهران عزیزم- من نمیگویم که بلوچی از دیگر زبانها بهتر و بالاتر است، اما بایستی این اعتماد به نفس را داشته باشیم که خودمان را از مردم و زبانهای دیگر کمتر ندانیم. در عین حال، نبایستی نسبت به فراگیری زبانهای دیگر همچون فارسی و اردو و عربی و انگلیسی و دیگر زبانها تعصب داشته باشیم. البته لازم است که آن زبانها را یاد بگیریم. اگر کلمات تکنیکی خاصی در بلوچی نداشته باشیم حتما و بدون تعصب از آن زبانها عاریه بگیریم. اما از زمانیکه بلوچ و بلوچی بوده است ما همیشه "ناکو" و "ترو" و "برات/ براس" داشته ایم و وظیفه ماست که بدون تعصب از این کلمات و نسبتها استفاده کنیم و به فرزندانمان خاطرنشان سازیم که این نسبتها و عبارات نغز و شیرین بلوچی را به کار گیرند. چه بخواهیم وچه نخواهیم ما "بلوچ" هستیم و نباید خجالت بکشیم. بر عکس، بر آن باشیم که نه تنها دیگر زبانها را بخوانیم و یاد بگیریم، بلکه در یادگیری و غنا وشکو فائی فرهنگ و زبان بلوچی تا حد توانمان عمل کنیم. از مسئولین امر هم بخواهیم که این امرمهم را جدی بگیرند، چون نابودی یک زبان در واقع مرگ یک ملت است. کاربرد و رشد زبان بلوچی نه تنها واپسگرائی نیست، بلکه عین شکوفائی و پیشرفت است.


بلوچی مئی وتی شهدئین زبان انت!



نوشته شده در تاريخ جمعه نهم دی 1390 توسط عبدالستارملک رئیسی و برادران رندبلوچ
 

دهکده صیادی تیس در ضلع شرقی و در محدوده منطقه آزاد، در فاصله 9 کیلومتری شمال شهر چابهار قرار گرفته است. قدمت آن به 2500 سال قبل می‌رسد و در کتاب‌های فتوحات اسکندر مقدونی به عنوان «تیز» مشهور بوده و به مرور زمان به تیس تبدیل شده است.

روستای تیس

تیس قبلاً بندر تجاری فعالی بوده که به وسیله مغول‌ها ویران شده است. در دهکده تیس هنوز هم بعضی از آثار ویرانی‌ها برجای مانده است. این روستا پس از چابهار و کنارک، پرجمعیت‌ترین و آبادترین منطقه نوار ساحلی بلوچستان محسوب می‌شود.

 

چابهار شهر زیبای بهار

توضیحات بیشتر در ادامه مطلب

قلعه پرتقالی‌ها

این بنای تاریخی قبل از پاسگاه انتظامی، روبروی جاده تیس، بر روی تپه‌ای در 9 کیلومتری چابهار قرار دارد و مشرف بر خلیج چابهار، روستا و بندر صیادی تیس است. این قلعه دارای حصاربند قلعه و دو برج است که در محوطه‌ای به طول 54 و عرض 26 متر ساخته شده است. در ورودی آن که در حال حاضر قسمتی از سردر و طاق‌های جانبی‌اش باقی مانده، دارای هشتی وسیعی است که در قسمت شمال شرق قلعه قرار دارد. این قلعه یکی از مستحکم‌ترین قلعه‌های بلوچستان است و در جوار آن، کوهی موسوم به «فیل‌بند» واقع شده است.

چابهار شهر زیبای بهار

 

امامزاده سید غلام رسول

در حاشیه شرقی چابهار، بعد از میدان شیلات‌، بنای گنبددار سفید رنگی با قامتی بلند به سبک معماری هندی جلب‌نظر می‌کند، که قدمت آن به دوران تیموری می‌رسد. این بنا، مدفن یکی از سادات به نام سید غلام رسول است.

 

تالاب لیپار

بعد از روستای رمین در 15 کیلومتری چابهار، در مسیر جاده ساحلی چابهار ـ گواتر، تنگه‌ای صخره‌ای مشرف به دره‌ای سرسبز و زیبا قرار دارد که از بالای آن روستای لیپار در میان سبزه‌زارها پیداست. در میان دو کوه که فاصله چندانی با هم ندارند، آب‌بندی ایجاد شده که آبهای سرگردان اطراف را در خود جمع کرده و به آبگیری به طول 14 کیلومتر تبدیل شده است. در این آبگیر انواع بوته‌ها و درخچه‌های «گز» و «چش» با چشم‌اندازی زیبا، منطقه‌ای بکر که اکوسیستمی خاص را به وجود آورده است. پرندگانی چون چنگر، فلامینگو، کشیم، حواصیل‌های سفید و خاکستری، طاووسکن، باقرقره، تیهو، جیرفتی، عقاب دشتی، خوتکا و دلینجه زیبایی زایدالوصفی در منطقه به وجود آورده‌اند.

چابهار شهر زیبای بهار

ساحل صخره‌ای

در کناره‌های دریای‌عمان و در قسمت جنوبی شهرستان چابهار،‌صخره‌های بزرگی در اثر پیشروی آب دریا و فرسایش سنگ‌های رسوبی به وجود آمده که چشم‌انداز زیبایی را تشکیل داده است. این بخش از سواحل را به خصوص در هنگام غروب آفتاب می‌توان به عنوان یکی از دیدنی‌ترین سواحل جنوبی ایران نام برد، زیرا با دیواره‌های صخره‌ای و مناظر دلنشین مانند آکواریومی طبیعی با انواع ماهی‌ها و زمین هموار،‌ بینندگان را به شگفتی و تحسین وا می‌دارد.

چابهار شهر زیبای بهار

آلاچیق‌های ساحلی تیس

این آلاچیق‌ها در پلاژ کنار ساحل خلیج چابهار، در مسیر جاده کنارک ـ‌ چابهار است و در 9 کیلومتری چابهار واقع شده‌اند و به وسیله جاده ساحلی آسفالته به جاده اصلی متصل می‌شود. این مکان، تفریحگاهی با چشم‌انداز مناسب برای گردشگران محسوب می‌شود و با غذاخوری و چایخانه آماده پذیرایی از مسافران است.

 

گل افشان

در شمال غرب چابهار و در 20کیلومتری روستای کهیر در دشت وسیعی به همین نام که در مسیر جاده تنگ ـ‌ گانگ واقع شده است، پدیده?‌ طبیعی گل‌فشان وجود دارد که نام محلی آن «بولوبولو» است. این پدیده با پرتاب گل و همراه با متساعد شدن گاز از اعماق زمین، نظر هر بیننده‌ای را به خود جلب می‌کند. این گل‌فشان در سالیان متمادی با پرتاب گل به اطراف خود، تپه‌ای بوجود آورده است که هیچ‌گونه‌ای از گیاهان در آن رشد و نمو نمی‌کند.

چابهار شهر زیبای بهار

تمساح پوزه کوتاه

تمساح (کروکودیل) پوزه کوتاه، برجسته‌ترین موجود حیات‌وحش منطقه آزاد چابهار است که به طور طبیعی در این منطقه زندگی می‌کند. زیستگاه اصلی این تمساح که به نام محلی، «گاندو» خوانده می‌شود، حدود 380 هزار هکتار مساحت دارد که بخشی از آن در چابهار و بخش دیگری نیز در شهرستان ایرانشهر قرار دارد.

هم اکنون طرحی به نام گاندو در این مناطق در دست اجرا است تا برای نخستین بار در کشور، تمساح پوزه کوتاه،‌ حفظ و تکثیر شود. این نوع تمساح از نادرترین انواع تمساح در جهان است که در رودخانه‌های سرباز و باهوکلات زندگی می‌کند.

بیشتر این تمساح‌ها در برکه‌های میان راسک و باهوکلات و باتلاق‌های دالگان و کلانی متمرکز هستند و تنها تمساح ایران است که دارای ارزش ملی و بین‌المللی است. طول این جانور تا 4 متر می‌رسد و در حدود نیمی از کل بدن آن را دم قوی این حیوان تشکیل می‌دهد.




نوشته شده در تاريخ یکشنبه بیست و هفتم آذر 1390 توسط عبدالستارملک رئیسی و برادران رندبلوچ

روستای داروکان با آب و هوای معتدل، مناظری زیبا و جاذبه های تفریحی و گردشگری کم نظیر در منطقه، بهشتی کوچک در شهرستان گرم نیکشهر است.

چشمه ها، آبشارها، نخلستانهای تنومند، آب جاری رودخانه ها در تمام فصل های سال و وجود باغات میوه های گرمسیری و سردسیری در حاشیه رودخانه تصویری زیبا از چشم اندازهای طبیعی در منطقه ترسیم کرده است. 

به نقل از وبلاگ نیکشهر  

به گزارش خبرنگار ایرنا، وجود مناظر طبیعی و دیدنی، این روستا را به یکی از مناطق مهم تفریحی و گردشگری نیکشهر تبدیل کرده است.
داروکان با هزارو 500 نفر جمعیت در 32 کیلومتری شمال این شهرستان واقع شده است.
چشمه ها، آبشارها، نخلستانهای تنومند، آب جاری رودخانه ها در تمام فصل های سال و وجود باغات میوه های گرمسیری و سردسیری در حاشیه رودخانه تصویری زیبا از چشم اندازهای طبیعی در منطقه ترسیم کرده است.
رودخانه پر آب داروکان که از ارتفاعات کوهای چانف و برشک سرچشمه می گیرد پس از سیرآب کردن زمینهای کشاورزی حاشیه این روستا و نیکشهر به دریای عمان می ریزد.
ساخت پلکانی منازل مسکونی اهالی روستا جلوه خاصی به چهره داروکان بخشیده است.
نیکشهر از گرمترین مناطق سیستان و بلوچستان است اما هوای خنک و دلپذیر این روستا مجالی برای تفریح، گردش و گریز از تابستانهای بسیار گرم نیکشهر است.
گردشگران با مراجعه به این روستا و آبتنی در استخرهای طبیعی و گردش در باغات از هوای خنک و دلپذیر داروکان لذت می برند.
به گزارش خبرنگار ایرنا چشمه ها و آبشارهای روستای داروکان با توجه به راه دسترسی مناسبی که دارند می توانند به یکی از مناطق اکوتوریستی سیستان و بلوچستان تبدیل شود.
شهرستان نیکشهر در 500کیلومتری جنوب زاهدان مرکز استان سیستان و بلوچستان واقع شده است.

 


نوشته شده در تاريخ شنبه بیست و ششم آذر 1390 توسط عبدالستارملک رئیسی و برادران رندبلوچ
  شهر نگور مرکز بخش دشتیاری در جنوب استان سیستان و بلوچستان و در 64 کیلومتری شهرستان چابهار در منتهی الیه جنوب شرق کشور با وسعت 195 هکتار و جمعیتی بالغ بر 4000 نفر واقع گردیده است.

این شهر تقریبا هم سطح دریا بوده و دارای آب و هوای مرطوب می‌باشد، شهرداری نگور در سال 1347 تاسیس و نزدیک به 39 سال از عمر آن می‌گذرد. این شهر از شمال به بخش پلان، از جنوب به دریای عمان، از غرب به دهستان کمبل سلیمان از توابع بخش مرکزی شهرستان چابهار و از سمت شرق به دهستان سند میرثوبان و کشور پاکستان محدود می‌گردد.

نـگـورمخفف <نه گور> است و زمانی که مغولان به این منطقه حمله‌ور شده و به تاراج شهر پرداختند مردم به کوه‌های اطراف پناه برده و تعدادی از بزرگان منطقه نیز در همان محل دفن شده‌اند و به‌همین منظور منطقه را نگور (9گور) نامیده‌اند.

یکی از آثار به‌جا مانده از آن زمان سنگ بزرگی بوده که نوشته‌ای بدین مضمون بر روی آن حک شده است: <کلانتران ما شیخ گمشاد و شیخ قلندر موقع تاراج مغولان در اینجا پناه آورده و نماز عید را ادا نمودیم.> این کتیبه توسط بخشدار وقت که سرپرستی شهرداری را نیز به عهده داشته و همچنین فردی به‌نام دکتر صفویان و مراد محمد شیخ‌زاده که از معتمدین محلی مـی‌بـاشـد مـشـاهـده و توسط بازرسان ،ن زمان به احتمال قوی به تهران حمل و در موزه‌ای در  تهران نگه‌داری می‌شود.

شـهـر مـرزی نـگـور مـرکـز بخش محروم دشتیاری با سابقه تاسیس شهرداری در سال 1347 یکی از شهرهای قدیمی استان سیستان و بلوچستان می‌باشد و بر اساس آثار به‌جا مانده از سـنـگ نبشته‌های قبور قـدمـت تاریخی نگور به بـیـش از 1300 سـال بـر می‌گردد.

نام شهر نگور به‌دلیل فراوانی آب سفره‌های زیر زمینی با آب عجین شده است و تقریبا بیش از 90 درصــد آب روسـتــاهـای بخش و بنادر صیادی از چــاه‌هـای نـگـور تـامـیـن می‌شود. به‌خاطر داشتن این پتانسیل و همچنین داشتن اراضی مستعد کشاورزی، آبزی پروری و معادن غنی شن و ماسه و از طرفی با قرار گرفتن در همسایگی کشور پاکستان و در مسیر سه بندر صیادی شرق کشور که بیشترین صید ماهیان صنعتی (تن ماهیان) را به خود اختصاص داده، اهمیت خاصی به این شهر بخشیده است.  


نوشته شده در تاريخ شنبه بیست و ششم آذر 1390 توسط عبدالستارملک رئیسی و برادران رندبلوچ
 

قلعه پیروز گَتْ:

  موقعیت جغرافیایى: بخش مرکزى - 5 کیلومترى شمال‏غربى چابهار - روستاى تیس

 قدمت: اشکانیان و ساسانیان

 خصوصیات معمارى:این اثر بر فراز یک تپه در وسط دره تیس واقع است ارتفاع تپه از ارتفاع دورشته کوه اطراف تپه بیشتر نیست. بلندى این محل تقریباً 1/5 تا 2 برابر ارتفاعات اطراف دره در محل روستاى تیس مى ‏باشد.  

تپه از تخته سنگهایى از جنس رسوبى و آهکى تشکیل شده است. آثارى از زراعت و آبادانى در اطراف تپه پیروزگت دیده مى ‏شود راه ورود به تپه سخت و پرخطر است. در قسمت پایین تپه و در اطراف آن آثارى از دیوارهاى سنگى بزرگ و قلوه سنگ و ساروج با قدمت خیلى زیاد دیده مى ‏شود. قسمت‏هاى متفرقى از دیوارها باقى هستند. ضخامت دیوار 2/5 تا 4 متر و ارتفاع آن در بعضى نقاط به 12 متر مى ‏رسد. بین دیوارهاى اصلى اطراف تپه دیوارهایى با ضخامت کمتر و به موازات دیوار اصلى دیده مى ‏شود که از یکدیگر 8 متر فاصله دارند و 200 متر طول دارند.

 بین دو دیوار آثارى از برج‏هاى قلعه نمایان است و هر نقطه از تپه براى تأسیسات خاصى مانند کشیک خانه، قراولخانه و حفاظت قلعه اختصاص داشته است و تنها اثرى که از آنها باقى مانده است سنگ و دیوار شکسته، ملاط، ساروج، گچ، خرده‏ هاى سفال و پى‏هاى بنا مى‏باشند. علاوه بر این دیوارهاى بزرگ و ضخیم قلعه اثر خندقى به عرض 3 متر و عمق متفاوت قبل از دیوار اصلى دیده مى ‏شود. در اطراف دژ آثارى از آب انبارها نمایان است. زیربناى قلعه در حدود 800 متر طول و عرض آن با توجه به وضع طبیعى زمین متغیر است و تقریباً بیضى شکل مى ‏باشد.

 آثارى از برجها در ضلعهاى شمالى و جنوبى دیده مى ‏شود. در قسمت ضلع شمالى دو اطاق کوچک در اندازه 3*2 متر به منظور دیده‏بانى روى یک گوشواره زمین مانند دو طبقه واقع شده ‏اند و بلندترین قسمت دژ و برج بر روى همین گوشواره است و بر اطراف اشراف دارد. در گوشه ‏هاى شرقى و غربى و در مرکز حیاط قلعه آثارى از سکوهاى بزرگ که از سنگ تراشیده ساخته شده ‏اند مشهود است و قسمتهایى که باقى مانده ‏اند نمایگر محلى براى اجتماع، عبادت یا نشستن اهل قلعه در یک مجلس بوده است. در اطراف قلعه اصلى بر روى تپه ‏هاى پراکنده آثارى نیز از تأسیسات سکونتى بصورت جدا دیده مى‏ شود که شاید محل سکونت طوایف یا خانواده ‏هاى مأموران قلعه بوده است. سنگهاى بکار رفته در بناها از نوع غیرآهکى هستند که از نقاط دیگرى به اینجا آورده شده ‏اند زیرا جنس خود تپه آهکى و سیلیسى مى‏باشد. این بنا با توجه به آثار باقى مانده مشابه بناهاى دوره پارتى (اشکانى) است اما نام پیروز، ساسانى بودن این اثر را قوت مى ‏دهد.

 قلعه بلوچ گَتْ:

 موقعیت جغرافیایى: بخش مرکزى - 5 کیلومترى شمال غربى چابهار - روستاى تیس

 خصوصیات معمارى: این قلعه برروى کوهى بلند قرار دارد از قلعه تنها دیوار قلعه و یک برج دیده‏ بانى باقى مانده است در این محل آثار دو مقبره هرمى شکل که از سنگ و ساروج ساخته شده ‏اند و از نوع مقابر اسلامى مى ‏باشند دیده مى ‏شود. آثارى از حصار و باروى قلعه در دور محوطه اصلى و اطراف دژ فوقانى نیز باقى است، چندین چاه به منظور تأمین آب موردنیاز در صخره حفر شده‏ اند. در روى قلعه آب انبارهایى از سنگ، ساروج  و گچ در درون صخره تعبیه شده است که با وسایل و ابزارى آب موردنیاز را از پاى قلعه کشیده و به داخل آب انبارهاى بالایى رسانیده ‏اند . این آب انبارها در مواقع ضرورى آب موردنیاز نیروهاى داخل قلعه را تأمین مى ‏کرده ‏اند. این قلعه داراى یک موقعیت ممتازى بوده که آب رسانى، دیدکافى به دریا و دوربودن آن از دسترس مهاجمان از خصوصیات آن بوده ‏اند.

 قلعه نوشیروان:

 موقعیت جغرافیایى: بخش دشتیارى - دهستان باهوکلات - 2 کیلومترى روستاى سنگان

 قدمت: 300سال

 خصوصیات: این قلعه بر بالاى یک کوه قرار دارد و شخصى به نام نوشیروان‏ خان از قوم گیجکى ساکن در کیچ مکران (بلوچستان پاکستان) به این منطقه مهاجرت نموده و قلعه فوق را بنا کرده است.

 قلعه باتِلْ:

 موقعیت جغرافیایى: شهرستان چابهار - بخش دشتیارى - دهستان پلان - روستاى گیتیک

 خصوصیات معمارى: این قلعه بر روى تپه ‏اى خاکى قرار دارد. لایه‏ هاى سنگى عظیمى در روى تپه نمایان است که با فرسایش خاک زیر آنها خالى شده ‏اند. آثارى از فسیل حیوانات و صدفهاى دریایى در محل دیده مى‏شود که بیانگر این است که در سالیان کهن این ناحیه جزئى از دریا بوده است. در قسمت بالاى کوه پاره‏ هایى از ظروف سفالین جلب ‏نظر مى ‏کند. آثارى از برج‏ها و باروها دیده مى ‏شوند که به مرور زمان به کلى تخریب شده ‏اند و تنها خرابه ‏هاى آنها باقى هستند. در محل آثارى از یک چاه با قطر یک متر و سى ‏سانتى ‏متر به شکل دایره دیده مى ‏شود که در دل کوه کنده شده است و از ظرافت‏هاى چاه ایجاد کنده ‏کاریهایى در بدنه چاه به منظور پایین رفتن و بالا آمدن افراد است. تقریباً چاه عمقى در حدود 40 تا 50 متر دارد. در بلندترین نقطه کوه آثارى از دیوارهاى عظیم سنگى دیده مى‏شود که قسمت پى آنها باقى مانده است و سفالهایى بصورت قطعه قطعه که داراى نقوشى هستند در این محل نیز دیده مى ‏شوند. بنا به باور مردم، این قلعه متعلق به شخصى به نام باتِل بوده است که چندین سال براین منطقه حکمرانى کرده است و این چاهها بدستور ایشان بوسیله جن‏ها ایجاد شده ‏اند زیرا فرمانبردار او بوده ‏اند. داستانهایى که مردم نقل مى ‏کنند بیشتر به افسانه نزدیک است. چیزى که عجیب مى‏ نماید این است که کوه‏هاى محل احداث قلعه به مرور زمان تخریب شده ‏اند یعنى قدمت این قلعه شاید به چند هزاره برسد و این همه عظمت در این مکان در اعتقادات مردم اثر گذاشته و نسل به نسل حقایق مربوط به آن در اثر گذشت زمان به افسانه تبدیل شده ‏اند.

 قلعه پیل‏ بَنْدْ:

 موقعیت جغرافیایى: بخش مرکزى - 5 کیلومترى شمال غربى چابهار - روستاى تیس

 قدمت: پیش از اسلام

 مشخصات: این قلعه برروى کوه پیل ‏بند قرار دارد رشته کوه پیل‏ بند در دامنه جنوبى دره تیس واقع است. آثار باروئى بزرگ در سطح زمین نزدیک به بلندترین نقطه کوه وجود دارد و به فاصله ‏هاى مختلف تأسیساتى مشاهده مى ‏شود که تخریب شده ‏اند و مصالح بکار رفته در آنها سنگ،گچ و ساروج مى ‏باشند. و بنا به باور مردم در این محل جایى مخصوص نگهدارى پیلان شاه بوده و عده ‏اى به عنوان پیلبان مأمور تربیت و نگهدارى این پیلان بوده ‏اند در نتیجه به کوه پیل‏بند معروف شده است.




نوشته شده در تاريخ جمعه بیست و پنجم آذر 1390 توسط عبدالستارملک رئیسی و برادران رندبلوچ
میوه کنار خوراکی است، دربعضی از مناطق نیز به جای میوه استفاده می‌کنند. درخت کنار بیشتر در کوهستانها بلوچستان می‌روید ودر حدود صدسال نیز در بعضی از مناطق عمر می‌کند.

درمان با برگ کنار (سدر)

برگهای کنار را خشک کرده و پودر نموده و جهت شستشوی بدن و مو بکار می‌برند . برگ کنار (سدر) حاوی تانن، استرولهای گیاهی مانند بتاسیتوسترول، بتاسیتوسترول گلوکزید و ساپونین ابلین لاکتون می‌باشد. ساپونین موجود در سدر عامل کف کنندگی در برگ کنار می‌باشد. ابلین لاکتون از دسته ساپونینهای استروئیدی است و به عنوان ماده اولیه برای تهیه هورمونهای استروئیدی می‌توان بکار برد. کنار با نام علمی Zizyphus درختی است به ارتفاع قریب به ۱۰ متر با شاخه‌های سفید تا خاکستری و برگهای قلبی شکل و کشیده با سه رگبرگ برجسته که گوشوارک آن به خار تبدیل شده‌است .

میوه کنار

میوه این گیاه تخم مرغی شکل و زرد رنگ و خوراکی است . این درخت دارای جثه‌ای (تنه‌ای) بزرگ ومیوه اش کوچک وقرمز رنگ وخوراکی باطم‌های ترش مطبوع وشیرین می‌باشد.در مناطق مختلف جنوب ایران به کنار مرسوم است و در کتابها به نامهای کنار، سدر، سدره، منبل داوود، سنجد گرجی، نیم، ضال، ببر و شجره النبق خوانده شده‌است. از قدیم از برگ سائیده درخت کنار به‌عنوان ماده پاک کننده موی سر و بدن استفاده شده و هنوز هم استفاده از آن متداول است . برگ سائیده کنار «سدر» یا «کنار» نام دارد . این درخت در استان‌های جنوبی کشور مانند

 


نوشته شده در تاريخ جمعه هجدهم آذر 1390 توسط عبدالستارملک رئیسی و برادران رندبلوچ
 
به نقل از سایت علمی دانشجویان ایران دندانی در بلوچستان پاكستان كه مربوط به 9 هزار سال پیش است یافت شده است. پژوهشگران متوجه شده اند كه این دندان توسط ابزاری سوراخ شده است (دریل شده است) .
بنا به اظهار نظر”National Geographic” تا به حال 11 داندان در این منطقه یافت شده، كه عمل دریل روی آنها صورت گر فته. و در بعضی از آنها این عمل بیش از یك بار انجام شده است. اینكه در آن زمان به چه دلیل این كار صورت می گرفته، به طور قطع مشخص نشده است. اما پژوهشگران پی برده اند كه این سوراخ ها گویا توسط ماده ای قیر مانندی پر شده اند.
این عمل تا 1500 سال در این منطقه انجام می شده و 7000 سال پیش متوقف شده است.
کشف این دندان نشانگر تمدن و دانش پژوهی مردمان این دیار در آن دور از تاریخ می باشد.

نوشته شده در تاريخ دوشنبه بیست و سوم آبان 1390 توسط عبدالستارملک رئیسی و برادران رندبلوچ
استان سیستان و بلوچستان با وسعتی حدود ۱۸۱۷۸۵ کیلومتر مربع پهناورترین استان کشور می‌باشد، که با قرار گرفتن در بین ۲۵ درجه و ۳ دقیقه تا ۳۱ درجه و ۲۷ دقیقه عرض شمالی از خط استوا و ۵۸ درجه و ۵۰ دقیقه تا ۶۳ درجه و ۲۱ دقیقه طول شرقی از نصف‌النهار گرینویچ، از نظر جمعیتی از کم تراکم‌ترین استان‌های کشور است. استان سیستان و بلوچستان از دو منطقه سیستان و بلوچستان تشکیل می‌شود و از شمال به استان خراسان جنوبی و کشور افغانستان، از شرق به کشورهای پاکستان وافغانستان، از جنوب به دریای عمان و از مغرب به استان‌های کرمان و هرمزگان محدود می‌شود.


شمال استان، برآمده از آبرفت‌های رودخانه هیرمند، که بزرگ‌ترین دریاچه آب شیرین جهان را در خویش جای داده‌است. کوه خواجه تنها پشتهٔ بلندی می‌باشد که در منطقه مسطح سیستان خود نمایی نموده و نزد اهالی از قداستی خاص برخوردار است. دشت سیستان که در گروه اقلیم بیابانی میانه قرار دارد، بارشی کمتر از ۶۵ میلی متر را در سال دریافت می‌کند و میزان تبخیر در آن به بیش از ۵۰۰۰ میلی متر می‌رسد. این شرایط در مجموع باعث خشکی فیزیکی شدید محیط بوده و در سالهایی که میزان ورودی آب رودخانه هیرمند کاهش می‌یابد، خشکسالی‌های مخرب توسعه پیدا می‌کند. شریان حیاتی منطقه یعنی هیرمند نوسانات سالیانه قابل ملاحظه‌ای را نشان می‌دهد. وزش بادهای ۱۲۰ روزه که از اواخر بهار تا پایان تابستان می‌وزد در تشدید نیاز و خشکی محیط موثر است.


جنوب استان که وسعت متنوع اش را با دریای عمان گره زده‌است. این وادی دارای طبیعتی کوهستانی می‌باشد. مناطق جنوبی استان با توجه به مجاورت با دریای عمان و بهره گیری از بادهای موسمی اقلیم متفاوتی دارند. بالا بودن میانگین دما و پایین بودن نوسانات آن از مشخصه‌های اساسی اقلیم منطقه‌است. با توجه به پایین بودن بارش و عدم وجود منابع برفی کوهستانی اکثر جریانات رودخانه‌ای، موقتی و فصلی بوده و در بخش وسیعی از استان منابع محدود آب‌های زیر زمینی تنها امکانات تأمین آب بشمار می‌آیند. وجود مخروط آتشفشانی تفتان با ۳۹۴۱ متر ارتفاع در شمال بلوچستان مرکزی، شرایط اقلیمی متنوع و جالبی را فراهم آورده‌است (۱). با توجه به دوره آماری ۱۳۷۵- ۱۳۵۹ میانگین بارش سالیانه استان ۸/۱۳۹ میلی متر و میانگین دمای سالیانه ۶/۲۲ درجه سانتی گراد، می‌باشد (۲). از لحاظ تقسیمات کشوری استان دارای ۸ شهرستان، ۳۲ بخش، ۳۰ شهر، ۹۴ دهستان و حدود ۶۳۰۰ آبادی می‌باشد بلوچستان زنده باد وجادوان در سایه مردان خدا

               


نوشته شده در تاريخ شنبه چهاردهم آبان 1390 توسط عبدالستارملک رئیسی و برادران رندبلوچ


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه چهارم آبان 1390 توسط عبدالستارملک رئیسی و برادران رندبلوچ

حوادث - سحرگاه امروز، اتش سوزی در دبیرستان شبانه روزی وابسته به دانشگاه چابهار، موجب مرگ دو دانش آموز و سوختگی شدید سه دانش اموز دیگر شد.

به گزارش خبرآنلاین، این اتش سوزی به دلیل اتصالی کابل های برق کولر گازی اتفاق افتاده است.

حمیدرضا پشنگ، نماینده سیستان و بلوچستان در مجلس دراین باره به خبرآنلاین گفت: "اکنون برای ما مهم است که سه دانش آموز دیگر را به کمک آمبولانس هوایی، به نزدیکترین بیمارستان سوانح سوختگی برسانیم. اما در سیستان و بلوچستان هیچ بیمارستانی با این مشخصات وجود ندارد.متاسفانه در حال حاضر نه آمبولانس مجهزی در چابهار وجود دارد و نه هواپیما و اورژانس هوایی تا بتوانیم این دانش‌آموزان را به کرمان یا تهران منتقل کنیم."

یکی از این دانش آموزان، 90 درصد سوختگی دارد و دو دانش اموز دیگر 40 درصد. این دبیرستان وابسته به دانشگاه چابهار، مخصوص پرورش دانش اموزان نخبه بوده است. این دانش اموزان از طریق آزمون ورودی، در این دبیرستان تحصیل می کردند.

سال گذشته در پاییز نیز وقوع آتش‌سوزی در مدرسه شبانه‌روزی چاه‌رحمان واقع در بخش نصرت‌آباد در سیستان و بلوچستان منجر به کشته‌شدن یک دانش‌آموز شد.

جزئیات مرگ 2 دانش‌آموز چابهاری درآتش‌سوزی/ انتقال مجروحین به زاهدان

خبرگزاری مهر نوشت: یک مقام مسئول در آموزش و پرورش استان سیستان و بلوچستان از آتش سوزی در خوابگاه دانش آموزی دبیرستانی در چابهار خبر داد و گفت: بر اثر بروز این واقعه دو دانش آموز کشته و سه نفر مجروح و به بیمارستانی در زاهدان منتقل شدند.
محمد جهانشاهی افزود: این واقعه بر اثر اتصال سیم های برق حوالی صبح امروز در خوابگاه دبیرستان وابسته به دانشگاه بین المللی علوم دریانوردی چابهار رخ داده که طی آن دو دانش آموز به نامهای "قاسم حیرتی" و "قنبر قریب" جان باختند.
وی ادامه داد: همچنین سه دانش آموز دیگر به نامهای "برهان الدین بلیده" ، "فرشید درزاده" و "جمال رئیسی" نیز دچار سوختگی شدید شده که هر سه نفر با اولین پرواز راهی یکی از بیمارستانهای مرکز استان در زاهدان شدند.
حدود 300 نفر دانش آموز خوابگاه دبیرستان پسرانه دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار در گروههای پنج نفره جانمایی و اسکان یافته اند.

سال گذشته در پاییز نیز وقوع آتش‌سوزی در مدرسه شبانه‌روزی چاه‌رحمان واقع در بخش نصرت‌آباد در سیستان و بلوچستان منجر به کشته‌شدن یک دانش‌آموز شد که هنوز مقصران این حادثه شناسایی و حکم آنها از سوی مراجع قضایی اعلام نشده است.



نوشته شده در تاريخ چهارشنبه چهارم آبان 1390 توسط عبدالستارملک رئیسی و برادران رندبلوچ

گزارش خبری دهستان حیط:

 امروز صبح در خوابگاه  دبیرستان دانشگاه علوم دریایی چابهار آتش سوزی رخ داد بر اثر این حادثه دونفر از دانش آموزان جان باختند و  سه دانش اموز دیگر بر اثر سوختگی به شدت مصوم شدند به گزارش یکی از کارمندان دبیرستان دانشگاه این حادثه بعلت اتصالی برق در خوابگاه رخ داده موجب آتش سوزی شده است و دو نفر که در خوابگاه بودند نتوانستند از شعله های آتش عبورکنند از شدت سوختگی  موجب مرگ انها شده است .

آخرین خبر: که به دست ما رسیده است سه دانش آموز دیگر به نامهای "برهان الدین بلیده" ، "فرشید درزاده" و "جمال رئیسی" نیز دچار سوختگی شدید شده که هر سه نفر با اولین پرواز راهی یکی از بیمارستانهای مرکز استان در زاهدان شدند.
 دو دانش آموز به نامهای "قاسم حیرتی" و "قنبر قریب" جان باختند.
 روحشان شاد به خانواده داغدارشان تسلیت عرض می نماییم.


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه چهارم آبان 1390 توسط عبدالستارملک رئیسی و برادران رندبلوچ
استاد بزرگ موسیقی و آواز بلوچستان صبح امروز در بیمارستان چابهار دار فانی را وداع گفت 

 استاد غلامرسول دینارزهی

وی در ایران و پاکستان و برخی کشورهای حوزه خلیج فارس دارای شهرت بود و به همراه استاد ستار و استاد شفیع از پایه گذاران موسیقی مدرن بلوچی بودند. وی از استادان آواز موسیقی بلوچی بود و آهنگ ساز بسیاری از کارهای موسیقی خود را نیز انجام می داد.دینارزهی همچنین در دو دهه اول انقلاب به مدت ۱۱ سال در رادیو بلوچی زاهدان به کار آهنگ سازی و خوانندگی موسیقی بلوچی مشغول بود و آهنگ های حماسی او در وصف ایران و ترغیب جوانان به اعزام به جبه های جنگ تحمیلی عراق علیه ایران تاثیر گذار بود.از آهنگ های معروف او در آن زمان می توان به آهنگ" کشور ایران و مئی کشور ایران " و "چست بئ شیرین جوان" اشاره کرد. استاد دینارزهی در موسیقی دارای سبک و روش مخصوص به خود بود کمتر در مجالس عروسی و نظایر آن به اجرای برنامه می پرداخت و با وجود داشتن مشکلات مالی هیچگاه هنر خود را ارزان نفروخت و همیشه عزت نفس خود را حفظ می کرد.به همین لحاظ از محبوبیت و محجوبیت خاصی در بین هنر دوستان استان برخوردار بود.در مصاحبه ای که چند سال پیش با او داشتم از کم توجهی به ادبیات و موسیقی بلوچی از سوی مسئولان گله مند بود و از دست اندرکاران صدا و سیمای استان نیز به خاطر استفاده از هنر او در جوانی و رها کردنش در سن کهولت نیز گلایه داشت.استاد دینارزهی دستی در شعر نیز داشت و علاوه بر تعلیم آهنگ سازی به علاقمندان موسیقی در بندر چابهار با انجمن ادبی چابهار به نام " چابهار ئ لبزانکی گل " همکاری داشت و برخی اشعار آهنگهایش را خود می سرود.خلاقیت دینارزهی در آهنگ سازی زبانزد بود و اغلب آهنگهایی که ساخته جزوآثار ماندگار موسیقی بلوچی به حساب می آید.شهرت و احترام استاد دینارزهی در کشور پاکستان به دلیل رشد و نمو موسیقی و اهمیت دادن به هنرمندان در این کشور بیشتر است و برخی جوامع هنری از او به عنوان بزرگترین آهنگساز موسیقی بلوچی یاد می کنند.وی همچنین نقش ویژه ای در شناساندن اشعار سید ظهور شاه هاشمی ادیب و نویسنده بزرگ بلوچ به عامه مردم از طریق سرودن اشعار او در آهنگهایش دارد.

وی در اواخر عمر از ضعف جسمی و کاهش دید رنج می برد و صبح امروز۲۸ مهرماه بر اثر بیماری تنگی نفس در بیمارستان چابهار درگذشت.آخرین اجرای رسمی خارج از کشور استاد در اواخر سال گذشته در یکی از شیخ نشین های حوزه خلیج فارس و آخرین اجرای برنامه او چند هفته قبل در بین هنرمندان و فرهیختگان بندر چابهار و جمعی از جوانان ایرانشهری بود که از سوی موسسه فرهنگی هنری آهنگ بلوچ به اردوی چابهار اعزام شده بودند.یادآوری می کنم استاد دینارزهی از معدود بازماندگان نسل طلایی موسیقی بلوچی بود که یافتن جایگزین برای استادانی چون او و مرحوم کمالان هوت بسیار مشکل است.از دست رفتن پی در پی استادان موسیقی و هنرمندان پیشکسوت استان زنگ خطری است برای همه ما تا قبل از مرگ این عزیزان هم قدرشان را دانسته و از هنرشان استفاده بهینه کنیم و هم در برگزاری مراسم پاسداشتشان تعجیل کنیم و بدانیم که ملتی می تواند در مجامع فرهنگی سربلند کند که قدر مردم صاحب هنرش را بداند..

در گذشت این استاد فقید را به جامعه هنری استان سیستان و بلوچستان و ملت ایران تسلیت می گویم.

امان الله تمنده رو... وبلاگ بلوچ ارتباط


نوشته شده در تاريخ جمعه بیست و نهم مهر 1390 توسط عبدالستارملک رئیسی و برادران رندبلوچ

اشنای با ادبیات بلوچی

بلوچها تا قبل از سال1940م. ادبیات مکتوب منسجمی نداشتند ؛ خوشبختانه در دهه چهل میلادی ، بعضی از تحصیلکردگان بلوچ، زبان و آدبیات سرزمین نیاکانشان را مورد توجه قرار داده، به جمع آوری و تدوین اشعار و داستانهایی که سینه به سینه نقل شده بود؛ پرداختند. درست در سال 1951 م بود که مولانا خیر محمد ندوی (رحمه الله) ، با پیگیری و تلاش مستمر، برای اولین بار مجله ای به نام «اومان» به زبان بلوچی انتشار داد.این ماهنامه وزین در محافل علمی وادبی آن روز، به گرمی استقبال و باعث تشویق آن دسته از اندیشمندان و جوانان تحصیلکرده بلوچ شد که به زبانهای اردو وانگلیسی می نوشتند؛ اما در کنار انها فراموش کرده بودند؛ که نهال زبان مادریشان بیش از پیش به آبیاری نیاز دارد. بعد از اینکه این دسته از جوانان بلوچ ، نگاه خود را به این سو دوختند ؛ بلا فاصله استین همت بالا زده، با پشتکار و تلاش خستگی ناپذیرشان ، در عرصه زبان و ادب بلوچی، در ظرف کمترین مدت توانستند از خود خلاقیت نشان داده و آثاری خلق کنند؛ و انرژی علمی خود را در راستای احیا اعتلا و پویایی زبان و ادبیات بلوچی، صرف نمایند.(روان شان شاد و سعی شان مشکور باد).

با توجه به گفته های نویسندگان معاصر بلوچ، ادبیات بلوچی را می توان به سه دوره تقسیم کرد:

1- دوره کهن یا کلاسیک:آثار به جا مانده از این دوره (که به صورت شفاهی به دست ما رسیده اند ) اشعار و داستانهای اساطیری- تاریخی هستند؛ اشعار و داستانهای این دوره بیشتر با نام قهرمانان افسانه ها شهرت دارند تا با نام گویندگان و سرایندگان آنها. اغلب اشعار این دوره ، توسط پژوهشگر جوان آقای فقیر شاد ، در مجموعه ای به نام «میراث» گرد اوری شده است . این کتاب قطور به حق میراث فکری ، حماسی و ادبی بلوچ محسوب می شود؛ زیرا که تاریخ ، قهرمانان ملت بلوچ، با این دوره از ادب گره خورده است.

2- دوره میانه (دوره ملایان) : اکثر شعرا این دوره علماء ملا بوده اند؛ به همین سبب امروزه بنام دوره ملایی یا ملایان شناخته می شود. شاعران نامی این دوره عبارتند از:ملا فاضل مندی، ملا قاسم، ملا اسماعیل پل آبادی، ملارگام واشی(خاشی) ،ملا عزت پنجگوری ، ملا نورمحمد بمپشتی و ملا ابراهیم باهوکلاتی و... .

ملک الشعرا و سرامد شاعران این دوره ملا فاضل می باشد؛این شاعر پر آوازه مهارت عجیبی در بدیهه سرای داشت، علاوه بر این نو آوری و کارهای کاملا" ابتکاریش در عرصه شعر و ادب، وی را به مقام یک شاعر بزرگ رساند. سروده های با ارزش او در سه دفتر با نامهای «شپچراگ»،«درپشوکین سهیل» و «شهلَچّه کار» گرد اوری شده است.

3- دوره جدید: جامعه ترین و ارزش مند ترین دوره آدبیات بلوچ، با دارا بودن ویژگی های خاص خودش، دوران معاصر می باشد،در این برهه از زمان شاعران و نویسندگان آگاه و متهد، بر اثر مطالعه آدبیات ملل مختلف جهان، با توجه به مقوله«خُذ ما صَفَاودع ما کرَرَ» توانستند؛ با استفاده از تکنیک ها و قالب های نوین، در داستان نویسی و شعر گویی تازه در کالبد ادبیات بلوچی بدمند.سید هاشمی، عطاشاد، کریم دشتی، جی،آر، ملا و مبارک قاضی از بزرگترین شاعران این دوره محسوب می شوند. حالا به اختصار به بررسی آثار و انواع ادبی این دوره می پردازیم:

1- مجلات و نشریات ها : از اوایل سال 1951 تا امسال (8-2007) م همواره مجله های به زبان بلوچی منتشر شده و می شود و مهمترین شان عبارتند از : ماهنامه «بلوچی» ، ماهنامه «لبزانک» ، ماهنامه «سوغات» ، فصلنامه «درد»، فصلنامه «چمگ»، و... .

2- فرهنگ ها و لغت نامه ها : مشهورترین لغت نامه بلوچی زبان، به نام لغت نامه «سید گنج» توسط سید ظهور شاه هاشمی در یک جلد ضخیم نگاشته شده است؛

فرهنگهایی که به زودی چاپ می شوند عبارتنداز: 1- میرگنج از احمد دهانی 2- فرهنگ دو زبانه بلوچی- فارسی از استاد عبدالقفور جهاندیده استاد دانشگاه دریا نوردی و علوم دریایی چابهار 3- بلوچی دیکشنری که توسط جمعی از محققان و زبان شناسان آکادمی بلوچی کویته پاکستان تدوین شده است 4 - فرهنگ دو زبانه بلوچی- انگلیسی از ابن داود گوادری 5- انسائیکلوپیدیا بلوچستانیکا(= دائره المعارف بلوچستان) توسط جمعی از زبان شناسان و پژوهشگران به سرپرستی پروفسور صبا دشتیاری در حال تدوین است.

3- شعر: شعر از پربارترین انواع ادبی این دوره به شمار می آید: کتابهای ارزشمند شعری این دوره با نام سرایندگان شان عبارتنداز: «کسدگوار» از سید هاشمی ، «شپ سحار اندیم» و «روچگر» از عطا شاد، «زرنوشت» از مبارک کاظی و «مکرانءِ شعر» از مولانا عبدا... روانبد ، و... .

4- داستان: تاریخ اغاز داستان نویسی در ادبیات بلوچی بر می گردد به سال 1951م پروفسور غنی پرواز ،حکیم بلوچ امان ا... گچکی ، بانل دشتیاری و حفیظ حسن آبادی از داستان نویسان مشهور به شمار می روند.

5- طنز: این نوع، از انواع ادبی در ادبیات بلوچی به نام «تژنءُ بچکند» معروف است. طنز نویسان تر دست این دوره عبارتنداز: محمدبیگ بیگل ، اکرم صاحب خان ، عیسی گل؛ از مجموعه کتابهای طنز : «شکّلءُ ماجین» ، «جوکر» ، «زَندی دپار» و «بیل و آلار» را می توان نام برد.

6- نقد:نخستین نویسنده ای که مقالاتتفادانه نوشت ، کریم دشتی بود؛ مجموعه نقد های این نقاد چیره دست را می توان در کتاب مایه نازش «شر گداری» مطاله نمود. سایر کتا بهای نقد عبارتند از 1- لبزانکی نگد کاری از صبا دشتیاری 2- لبزانکی شرگداری از پروفسور غنی پرواز 3- تناپین تران از صدیق ازاد 4- نگدانک از دکتر ناگمان.

7 - رمان: رمان نخست در ادبیات بلوچی توسط سید هاشمی به رشته تحریر در امد و بعد از آن اقایان غنی پرواز ، دکتر اسلم دوستین و فقیر محمد عنبر رمانهایی منتشر نمودند.

8 - ترجمه: در ترجمه و تفسیر قران کریم و متون دینی به زبان بلوچی - مولانا قاضی عیدالصمد سربازی و مولانا خیر محمد ندوی (رحمه الله) کاری کردند کارستان ، و از خود آثار بسیار گرانبهایی به جا گذاشتند.

نوشتار حاضر را با ذکر پاره ای از واژه ها و اصطلاحات متداول، مصطلح در ادبیات بلوچی، با معنی و مفهوم شان ، به پایان می رسانم:

1رّم= مطلق نثر اعم از اینکه داستان ، رمان ، نمایشنامه و ... باشد.

2- لچّه= مطلق شعر اعم از اینکه غزل ، مثنوی ، قصیده و ... باشد.

3- آزات لچّه= شعر نو ، شعر نیمایی

4- دستونک= قالب شعری غزل.

5- رَجَانک= ترجمه- بر گردان

6- نبشتانک، مقاله = چشمانک= تبصره

7- شونکار = سردبیر - شونگال = سر مقاله.


نوشته شده در تاريخ پنجشنبه بیست و هشتم مهر 1390 توسط عبدالستارملک رئیسی و برادران رندبلوچ

نوشته شده در تاريخ شنبه بیست و سوم مهر 1390 توسط عبدالستارملک رئیسی و برادران رندبلوچ
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک